اوضاع اقتصادی کشور و وضعیت کار در زمینه نگهداری و تعمیرات

کمتر از دو الی سه ماه دیگر تحریم های آمریکا در خصوص خروج از برجام اعمال خواهد شد و هنوز نشده برخی از شرکت‌های بزرگ اروپایی که وابسته به تجارت و قوانین آمریکا هستند از هم اکنون نسبت به قطع قراردادها و خروج از ایران اقدام کرده و می‌کنند. حضور ایران در سازمان همکاری شانگهای اگر پذیرفته شده در نظر بگیریم فقط یک مرهم موقت برای زمانی کوتاه است! هم چنین تعهد نیم بند اروپایی‌ها به برجام خیلی ماندگار یا نیست یا اینکه اگر باشد، هم تاثیر حداکثری ندارد و قدرت اصلی مربوط به کسی است که از برجام به هر بهانه‌ای خارج شد. لذا در آینده نزدیک تحریم‌ها سنگین‌تر و وضعیت اقتصادی از شرایط فعلی سنگین‌تر می‌شود. یک از اهرم‌های تحریم کمبود قطعات یدکی کلیدی و وارداتی است و دیگری مواد اولیه اصلی است که به دنبال آن صنایع و کارخانجات دچار مشکلات و رکود تولید و توقفات زیاد خواهد شد. آمریکا از کره شمالی بدون جنگ و خون‌ریزی نتیجه گرفته است و حامیان قوی مثل اسرائیل و عربستان در خاورمیانه دارد.

در زمینه مدیریت نگهداری و تعمیرات و فعالیت‌های مرتبط به آن، کارخانجاتی که بر اساس یک سیستم مدیریت نگهداری و تعمیرات استاندارد پیش رفته‌اند پایداری و ایستادگی بیشتری خواهند کرد، بخصوص اینکه اگر مواد اولیه‌اشان داخلی تامین شود، این کارخانجات به کار ادامه خواهند داد. به طبع قطعات اصلی وارداتی سهم کمتری نسبت به کل نیاز قطعات تعویضی دارد و ضمن اینکه این قطعات چون اصلی و وارداتی هستند دیرتر دچار مشکل خواهند شد. دوستانی که در این صنایع چه کوچک و چه بزرگ کار می‌کنند هر چه به سمت نگهداری پیشگیرانه و پایش وضعیت تجهیزات استاندارد و سیستم نت پیش بروند وضعیت توقفات اضطراری بدلیل خرابی تجهیزات کمتری تجربه خواهند کرد.

صنایعی که در راستای نیازمندی‌های لوکس و غیر ضروری جامعه مشغول هستند به زودی توقفات عمده‌ای را بدلیل رکود بازار تجربه خواهند کرد. به نظر می‌رسد شرط بقا صنایع کشور (در زمینه توقفات تولید بدلیل خرابی) در دوران تحریم یک سیستم مدیریت نگهداری و تعمیرات استاندارد مبتنی بر مدیریت زمان دسترسی تجهیزات است و هزینه اولویت بعدی خواهد بود هر چند که در طولانی مدت هزینه هم نقش کلیدی پیدا خواهد کرد. بسیاری از صنایع بزرگ بدلیل کندی ساختار دولتی مآب و کلیدی بودن و تراکم نیروی انسانی در صف ستادی و بدعت‌های بد در تعویض محوری قطعات آن هم اکثرا خارجی و وارداتی به زودی به مشکلات بزرگ برخورد خواهند کرد که دیگر با پول هم نمی‌شود جایش را پر کرد. صنایع بزرگ و مادر ما باید هر چه سریع‌تر برای پایداری سطح دسترسی تجهیزات خویش به سمت پایش وضعیت تجهیزات کلیدی و استقرار مدیریت نگهداری و تعمیرات به شکل جدی عمل کند و تاجای ممکن نسبت به تولید قطعات داخلی برنامه‌ریزی کند و از اتلاف هزینه و زمان برای اجرای آنها بکاهد. در گذشته دور و نزدیک بارهای به این سمت رفت، اما با بورکراسی حاکم زمان و هزینه‌های زیادی شد اما نتایج و اثربخشی تناسب لازم را نداشت.

افرادی که در کار خدمات و سرویس‌های نگهداری و تعمیرات در صنایع تاسیساتی کار می‌کنند اگر با سازندگان قطعات یدکی و داخلی همکاری نزدیک داشته باشند وضعیت کاری مناسب‌تری پیدا خواهند کرد و سطح درخواست خدمات نگهداری و تعمیرات چه در صنعت و چه خارج از آن در جامعه زیاد خواهد شد. قدرت خرید جامعه برای تجهیزات تاسیساتی و غیره با افزایش قیمت‌ها پایین خواهد آمد و حفظ آنچه دارند اولویت خواهد داشت.

معرفی و دانلود استاندارد  ISOTR-12489-2016

چرخه نگهداری و تعمیرات نکات کلیدی برای استقرار

چرا در سازمان های دولتی بزرگ مدیریت نگهداری و تعمیرات سرانجامی ندارد!؟

دانلود پوسترهای نگهداری و تعمیرات چطور یک خرابی اتفاق می افتد؟

چرخه نگهداری و تعمیرات چطوری پایش و نظارت کنیم!؟

لیستی از گزارشات مدیریت در حوزه نگهداری و تعمیرات

ساختارهای سازمانی اشتباه در حوزه مدیریت نگهداری و تعمیرات

قواعد شاخص های قابلیت اطمینان mtbf

قواعد شاخص های قابلیت اطمینان mtbf جهت آشنایی و نحوه تحلیل در جلسه سیمان فیروز کوه

آیا کدگذاری مکان استقرار تجهیزات با کدگذاری تجهیزات باید منحصر بفرد باشند!؟

در حوزه کدگذاری در مدیریت نگهداری و تعمیرات ما دو بخش مهم داریم کدگذاری تجهیزات و کدگذاری مکان استقرار هر تجهیز.
البته این موضوع بیشتر برای سازمان های متوسط و بزرگ صادق است و برای صنایع کوچک و یا تعداد تجهیز کم خیلی ضرورتی ندارد.
کلیه تجهیزات سازمان که در حال بهره برداری و عملیات است باید کد منحصر بفرد داشته باشند. (توجه بکنید که نگفتیم هر تجهیزی که در سازمان وجود دارد چون ممکن است در انبار کلی تجهیزات وجود داشته باشد که در فرآیند تولید یا عملیاتی مثل تاسیسات قرار نگرفته اند. این تجهیزات فعلا کد انبارداری دارند و کدتجهیز نگرفته اند)
این منحصربفرد بودن به این معنی است که هر تجهیز یک کد دارد از ابتدا ورود به چرخه عملیات تا هنگام اسقاط و بعد از اسقاط نیز کدش با خودش از بین می رود.
کدگذاری تجهیز مبتنی بر طبقه بندی، کلاس و نوع می باشد.که در منابع مختلف به آن اشاره شده است و اینجا تکرار نمی کنیم.
اما مکان استقرار هر تجهیز در فرآیند تولید باید کدگذاری شود. به نوعی که نمایانگر حضور یک تجهیز در آن مکان باشد. (گاها در برخی از صنایع کدمکان را تگ دستگاه می نامند) این کد منحصر بفرد مکان نیز نشان می دهد که در فرایند تولید در آن مکان چه نوع تجهیزی باید قرار گیرد. به طوری که در طراحی و نقشه های راه اندازی خطوط تولیدی مشخصات مکان استقرار تجهیز را با کدی نشان می دهند که نوع و کلاس تجهیز را نشان می دهد و برمبنای آن شناسنامه تجهیزی که قرار است در آن مکان متناسب با فرآیند تولید قرار گیرد تعریف می گردد.

از سوابق هر دو کدگذاری در آینده استفاده می کنیم. در فرآیند تولید یک ماده شیمیایی در نظر بگیرید که می خواهید محصول را با پمپ به مخزن انتقال دهید. مکان استقرار پمپ در نقشه فرایند کدگذاری شده است و مشخص است که در این مکان یک پمپ با مشخصات خاصی باید نصب شده باشد یا شود. که اسم آن را PO01 می گذاریم.
حال پمپ با کد RTPO0241 در این محل نصب شده است. ممکن است در این محل در گذر زمان پمپ های دیگری با کدهای دیگری مثل RTPO0250 , RTPO0332 نیز نصب و یا برداشته شوند (برای تعمیر و دپو در انبار) اما کد مکان استقرار تجهیز همان اولی PO01 باقی خواهد ماند چون فرآیند تولید و انتقال محصول تغییری نکرده است.
در آینده دور می توان روی هر کدام از کدها تحلیل داشت متوسط بازه زمانی خرابی پمپ های مستقر در محل PO01 چقدر است؟ و هم می شود بپرسیم پمپ RTPO0241 در چه مکان هایی تاکنون نصب شده است؟ و نرخ خرابی اش چقدر بوده است؟
ممکن است پمپ ها در یک محل استقرار خرابی بیشتری داشته باشند ولی همان پمپ فیزیکی اگر تعمیر شود و در جای دیگری نصب شده باشد بازه خرابی اش طولانی تر شود. این نشان گر آن است که محل استقرار پمپ از نظر فرآیندی نرخ خرابی بیشتری دارد و باید تحلیل های خرابی و علل آن روی نوع سیال و فرآیند تمرکز بیشتری داشته باشد.

هم چنین اینکه با کدگذاری مستقل تجهیزات از مکان امکان آن مهیا می شود که روند چرخه عمر تجهیزات را منحصر بفرد از نصب ، راه اندازی ، تعمیرات ، بهینه سازی تا اسقاط تجهیز به خوبی دنبال و مستند کرد.
در ضمن کدگذاری تجهیزات آنچنان پیچیدگی که برخی استانداردها و یا کتاب ها و مشاوران خارج و داخلی طرح کرده اند ندارد و نیازی هم نیست. فقط دسته، کلاس و نوع را باید مشخص کرد