منحنی P-F

منحنی P-F چیست و ۹ روش افزایش زمان pf

منحنی P-F چیست و چه مفهومی دارد و چگونه آن را افزایش دهیم؟ و از نمودار P-F در نگهداری و تعمیرات تجهیزات چطوری استفاده کنید؟

آیا این اتفاق برای شما هم افتاده است؟ شما خودروی خود را به موقع برای نگهداری به سرویس ماشین برده‌اید ولی یک هفته بعد به دلیل یک مسئله کاملاً متفاوت، خودروی شما خراب شده است. در آن لحظه ممکن است فکر کرده باشید مکانیک خودروی شما بی‌تجربه بوده است، اما احتمالاً دلیل این خرابی، خرابی تصادفی و پیش‌بینی نشده است که اغلب دستگاه‌ها را درگیر مشکل می‌کند.

نگهداری و تعمیرات مبتنی بر قابلیت اطمینان (RCM) را به عنوان یکی از چهار نوع رایج نگهداری و تعمیرات است. این روش اغلب به عنوان پیچیده‌ترین رویکرد به نگهداری شناخته شده است و دلیل آن همین است که RCM بر اساس این ایده ساخته شده است که خرابی همیشه خطی نیست. برای شناسایی همه حالت‌های خرابی ممکن و تعیین زمان بهینه برای انجام نگهداری یا بازرسی بر اساس این داده‌ها، نیاز به تحلیل دقیق هر قطعه تجهیزات داریم.

دوره آموزش مجازی نگهداری و تعمیرات مبتنی بر قابلیت اطمینان (RCM) تهیه کنید.

منحنی P-F چیست ؟

ورود به ابزار مفیدترین RCM: منحنی P-F. این منحنی بر روی محور X-Y تنظیم شده است که X زمان و Y شرایط دارایی یا تجهیز را نشان می‌دهد. منحنی P-F رفتار یک دارایی را قبل از خرابی واقعی آن نشان می‌دهد. به عبارت دیگر، شرایط یک دارایی را براساس آنچه که معمولاً باعث شکست آن می‌شود و زمان آن پیش‌بینی می‌کند.

منحنی P-F چیست

چگونه منحنی P-F را می‌خوانیم؟

P در منحنی P-F به خرابی پتانسیلی اشاره دارد (زمانی که یک قطعه تجهیزات می‌تواند بر اساس داده‌های تاریخی خراب شود یا نقطه اولیه که می‌توانیم بفهمیم خرابی در حال رخ دادن است). به عنوان مثال، ثبت خرابی‌ها در بلبرینگ می‌تواند به شما بگوید که این بلبرینگ معمولاً پس از این که دمای آن به بیش از ۶۰ درجه سانتیگراد رسید، خراب می‌شود.

به طور معکوس، F  به خرابی عملکردی تجهیز اشاره دارد (زمانی که دارایی فیزیکی یا تجهیز واقعاً خراب می‌شود). با ادامه همان مثال، می‌دانید که معمولاً حدود چهار روز زمان بین زمانی که دمای بلبرینگ به بیش از ۶۰ درجه سانتیگراد می‌رسد (P) و زمانی که خراب می‌شود (F) دارید. بنابراین، باید این بلبرینگ را در دوره‌های زمانی کوتاه تری بازرسی کنید (شاید هر دو روز) تا در آن بازه، خرابی را قبل از وقوع واقعی شناسایی و رفع کنید.

نواحی P-F در نگهداری

مهمترین بخش منحنی P-F نواحی P-F است. این زمان بین خرابی پتانسیلی و خرابی عملکردی پیش‌بینی شده دارایی فیزیکی یا تجهیز است. بازه بازرسی شما باید کوچکتر از بازه P-F باشد تا بتوانید پس از تشخیص خرابی، اما قبل از وقوع واقعی آن، آن را گرفتار کنید.

چگونه بازه نمودار P-F را افزایش دهیم؟ ۹ روش افزایش زمان P-F

بسته به تجهیز و حالت‌های خرابی آن، تعدادی تکنیک وجود دارد که می‌توان از آنها برای ارزیابی وضعیت تجهیز و تأخیر در خرابی استفاده کرد. مجله MaintWorld آنها را در مقاله‌ای با عنوان “بیشینه سازی بازه P-F از طریق نگهداری مبتنی بر شرایط” توضیح داده است:

  1. نمونه‌برداری و تجزیه و تحلیل روغن
  2. نظارت بر خوردگی
  3. تحلیل جریان الکتریکی موتور
  4. تشخیص امواج صوتی (مانند فراصوت)
  5. اندازه‌گیری و تحلیل لرزش
  6. ترموگرافی تحت تأثیر اشعه مادون قرمز (IR)
  7. پی‌گیری پارامترهای فرآیند (مانند جریان، نرخ، فشار، دما و غیره)
  8. سازوکار کنترل فرآیند (اندازه‌گیری و پی‌گیری)
  9. بازرسی بصری (نگاه، شنیدن و لمس).

همانطور که می‌بینید، همه این فعالیت‌ها نیاز به آموزش و تخصص زیادی دارند. این یکی از دلایل اصلی برای این است که RCM به عنوان یک موضوع پیچیده و ضروری در حوزه مدیریت نگهداری و تعمیرات در نظر گرفته می‌شود.

چگونه از منحنی P-F برای بهبود نگهداری استفاده کنیم؟

تیم‌های نگهداری برای نظارت بر خرابی یک تجهیز از منحنی P-F استفاده می‌کنند. برای انجام این کار به بهترین شکل، داده‌های تاریخی مربوط به حالت‌های خرابی تجهیز باید تحلیل شوند. منحنی P-F می‌تواند برای فرآیندهای نگهداری زیر استفاده شود:

–  بهبود برنامه‌ریزی نگهداری

 با شناسایی حالت‌های خرابی و دانستن زمانی که یک تجهیز احتمال خرابی دارد، منابع نگهداری مورد نیاز به موقع ترتیب داده می‌شوند. پرسنل واحد فنی می‌توانند تعیین کنند کدام وظایف نگهداری نیاز به تخصص ویژه دارند و در صورت نیاز، قبل از وقوع، توافقاتی با پیمانکاران شخص ثالث برای انجام داده و زمان کافی برای تأمین قطعات جایگزین داشته باشند. در کل، منحنی P-F به نگهداری پرسنل اجازه می‌دهد وظایف نگهداری پیشگیرانه را قبل از وقوع خرابی بر روی تجهیزات برنامه‌ریزی کنند. این از انجام نگهداری اضافی روی تجهیزات جلوگیری می‌کند، هزینه‌های نگهداری را کاهش می‌دهد، زمان پایداری تجهیز را افزایش می‌دهد و عمر آن را گسترش می‌دهد.

–  ارزیابی شدت خطر

داده‌های تاریخی و دانش در مورد یک تجهیز به سازمان‌ها کمک می‌کند تا سطوح خطر افزایش یافته را در طول دوره عمر تجهیز ارزیابی کنند. تیم‌های نگهداری، اگر بدانند که یک خرابی پتانسیلی و یک خرابی عملکردی چه زمانی رخ خواهد داد، می‌توانند بفهمند شدت خطر چقدر است. شناسایی شدت خطر یک دارایی در منحنی P-F به تیم‌های نگهداری کمک می‌کند تا وظایف نگهداری را با اولویت بندی کنند.

–  بیشینه سازی دوره عمر دارایی

منحنی P-F کمک می‌کند تا زمان بهتری برای جایگزینی یک تجهیز تعیین شود. با استفاده از این اطلاعات، سازمان‌ها قادر هستند عمر کاری یک تجهیز را حداکثر کنند و آن را در لحظه‌ای قبل از رسیدن به خرابی عملکردی جایگزین کنند. نشانگرها می‌توانند برای هشدار دهی به پرسنل نگهداری در مورد وقوع خرابی یا حتی پس از وقوع آن تعیین شوند تا نگهداری به درستی برنامه‌ریزی شود. بسته به نوع دارایی، نشانگرها می‌توانند پیش از خرابی، از خرابی ایجاد شده باشند یا حتی به صورت همزمان با خرابی رخ دهند. بهترین روش برای تعیین نوع نشانگر مناسب، انجام ارزیابی بحرانیت بر اساس اهداف تجاری است.

–  ایجاد ترکیب بهینه‌ی استراتژی‌های نگهداری

منحنی P-F به سازمان‌ها امکان می‌دهد تا بهترین تعادل بین رویکردهای مختلف را پیدا کنند. آنها می‌توانند تعیین کنند که کدام رویکردهای نگهداری پیش‌بینی کننده و نظارت بر شرایط مورد نیاز است و کدام زمان استفاده از اقدامات اصلاحی بهترین است.

مزایای استفاده از منحنی P-F برای ارزیابی شدت خطر چیست؟

منحنی P-F با شناسایی زمانی که یک خرابی پتانسیلی و یک خرابی عملکردی رخ خواهد داد به تیم‌های نگهداری کمک می‌کند تا شدت خطر را ارزیابی کنند. با تحلیل داده‌های تاریخی و دانش در مورد یک تجهیز، سازمان‌ها می‌توانند با استفاده از منحنی P-F سطوح خطر افزایش یافته را در طول دوره عمر دارایی فیزیکی یا تجهیز تعیین کنند. این به تیم‌های نگهداری اجازه می‌دهد وظایف نگهداری را براساس شدت خطر با اولویت بندی کنند.

به عنوان مثال، اگر یک تجهیز به نقطه خرابی عملکردی‌اش نزدیک می‌شود، خطر از دست دادن زمان وجود دارد و یا خطرات ایمنی بالا خواهد بود. با استفاده از منحنی P-F برای ارزیابی شدت خطر، تیم‌های نگهداری می‌توانند منابع را تخصیص دهند و وظایف نگهداری را براساس شدت خطر با اولویت بندی کنند. این می‌تواند به جلوگیری از از دست دادن زمان هزینه‌بر، بهبود ایمنی و بهبود عملکرد کلی دارایی کمک کند.

به طور کلی، منحنی P-F یک چارچوب برای درک رابطه بین خرابی دارایی و خطر خرابی است که به سازمان‌ها در تصمیم‌گیری‌های اطلاعاتی در مورد استراتژی‌های نگهداری و تخصیص منابع کمک می‌کند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پنج × 5 =